zmień rozmiar czcionki: A A A
polskiZmień język

wybierz język

Pogoda BIP
slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka
sbn1
sbn4
sbnn1
sbnn2
sbnn3
sbnn4
sbnn5
sbnn6
sbnn7
sbnn8

Elektroniczna
Mapa Gminy

Wirtualny
Spacer

opublikowano: 2012-03-15

banery - lewa strona

banery - lewa strona

banery - lewa strona

banery - lewa strona

 

 

 

strategie i plany

gminne inwestycje

plan gospodarki niskoemisyjne gmina serniki

projekty współfinansowane z unii europejskiej

zamówienia publiczne przetargi

 

 

 

Informator

banery - lewa strona

opublikowano: 2007-06-12

[Zespół Kościoła Parafialnego][Obraz "Nawiedzenie NMP"] [Kaplica cmentarna]
[Cmentarz parafialny]  [Pozostałości Zespołu Dworskiego] [Kapliczki przydrożne]
[Domy z początków XX wieku]

Zespół Kościoła Parafialnego pod wezwaniem Świętej Marii Magdaleny w Sernikach


Zespół Kościoła Parafialnego pod wezwaniem Świętej Marii Magdaleny w SernikachZespół Kościoła Parafialnego pod wezwaniem Świętej Marii Magdaleny w Sernikach

Kościół murowany
Został wybudowany na miejsce wbudowanego w 1600 roku starego kościoła, który spłonął w 1736 roku. Budowa kościoła przypada na rok 1758- 1766.
Późnobarokowy kościół został zaprojektowany przez Jakuba Fontanę. Konsekrowany w 1776 roku.
- dzwonnica murowana , z drugiej połowy XIX wieku
- ogrodzenie z bramą i czterema kapliczkami, z drugiej połowy XIX wieku



Obraz "Nawiedzenie NMP", kościół parafialny w Sernikach

Obraz w Sernikach, w wymiarach 109 x 90 cm, malowany techniką olejną na płótnie przedstawia scenę Nawiedzenia. Centrum kompozycji zajmują postacie NMPanny i świętej Elżbiety, za którymi nieco w głębi znajdują się św. Józef i św. Zachariasz. Ponad postaciami, wśród obłoków unoszą się trzy putta. Cała scena rozgrywa się przed wejściem do kamiennej budowli. W głębi, z prawej strony obrazu widnieje zarys odległej świątyni.
Obraz namalowany został farbami olejnymi na płótnie, bez gruntu. Płótno nosi ślady pierwotnego nabicia na prostokątny blejtram. Sposób malowania nasuwa przypuszczenie, że "Nawiedzenie" stanowić mogło studium do jakiegoś większego obrazu. Kolorystycznie całość obrazu utrzymana jest w ogólnej barwie brunatnej.

Obraz jest bardzo interesujący dla znawców i historyków sztuki. Szczegółowe badania obrazu zostały przeprowadzone w 1970 roku, kiedy odnaleziono sygnaturę artysty.
Najbardziej interesującym zagadnieniem, jest problem treści dzieła. Jest ono wyobrażeniem malarskim ewangelicznej sceny, zwrócono jednak uwagę , dlaczego na obrazie znajdują się dwie postacie męskie? Jest to rzadkie i interesujące przedstawienie sceny Nawiedzenia.

Obraz umieszczony był przez wiele lat w kościelnym feretonie, obecnie znajduje się w archiwach plebani i przeznaczony jest do konserwacji.

Kilka słów o artyście
Autorem dzieła jest Jan Bogumił Plersch. Jego ojciec Jerzy Plersch był malarzem, matka córką architekta Jakuba Fontany, który między innymi zaprojektował kościół w Sernikach.
Urodził się w Warszawie w 1730 roku, w rodzinie niemieckiej. Był malarzem nadwornym króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Wykonywał prace dla rodzin związanych z dworem królewskim. Zasłynął jako dekorator wnętrz, wykonywał projekty malowideł ściennych dla zamku w Ujazdowie i Warszawie. Pozostawił po sobie prace dekoracyjne w Łazienkach Królewskich (Biały Domek, Pałacyk Myśliwiecki, Pałac na Wyspie, Pomarańczarnia). Od 1803 roku zajmował się wykonywaniem dekoracji dla teatru Bogusławskiego. W swojej spuściźnie pozostawił także portrety, miniatury portretowe, kilka obrazów o treści historycznej (np. sceny z insurekcji kościuszkowskiej) i obrazy religijne. Tych ostatnich bardzo niewiele. Zmarł w Warszawie w 1817 roku. Obraz w Sernikach jest prawdopodobnie jego pierwszym, znanym, sygnowanym dziełem malarskim, wykonanym podczas studiów malarza w Wiedniu. Artysta miał wówczas 30 lat i dopiero rozpoczynał karierę artystyczną.

Kaplica cmentarna,


Kaplica cmentarnaKaplica cmentarnamurowana, zaprojektowana przez Franciszka Tournelle, powstała w 1856 roku

Cmentarz parafialny


Cmentarz parafialny Cmentarz parafialny Cmentarz parafialny
Cmentarz parafialny Cmentarz parafialny Cmentarz parafialny



Cmentarze wojenne


Cmentarz wojenny nr 1 w miejscowości Nowa Wola (dawniej Ruskowola)

Położony jest na południe od wsi, przy skrzyżowaniu dróg do Zawieprzyc i Wólki Zawieprzyckiej. Założony został na planie półkola o wymiarach 24,5x16 m. Składa się z ośmiu mogił pojedynczych i dwóch zbiorowych. Centralnym punktem cmentarza jest pomnik z białego kamienia. Na pomniku wyryty jest motyw stylizowanej litery "P", zwieńczonej koroną i otoczonej koliście wieńcem laurowym. Ponad tą płaskorzeźbą widnieje tekst pochodzący z Biblii: "SEI GETREU BIS AN DEN TOD SO WILL ICE DIR LEBENS GEBEN" co w tłumaczeniu oznacza: "Bądź wiernym aż do śmierci, a dam ci koronę żywota".
Poniżej płaskorzeźby znajduje się epitafium: "DEN TAPFEREN SOLIDAREN DES OLDENBURGISCHEN INF. REGTS.91/GEFALLEN BBI RUSKA - WOLA/ VOM 5-6 AUGUST 1915/ `UM GEDACHTNIS", co oznacza: "Bohaterskim żołnierzom 91-tego Oldenburskiego Pułku Piechoty poległym pod Ruską Wolą 5-6 sierpnia 1915 roku. Ku Pamięci".
Niżej , mniejszymi literami wyryto informację o fundatorach pomnika: "GEWINDET VON DEN TRAUERNDEN ELTERN DES HIER IM KREISE/ DER KAMERADEN RUHENDEN OTTO STEINWEHR GEB. 25.5.1892 IN HANNOVER", czyli: /Pomnik/ ufundowany przez pogrążonych w żalu rodziców, spoczywającego tu w gronie kolegów, Otto Steinwehra urodzonego 25.5.1892 w Hanowerze".
Na obu bokach i tylnej ścianie wyryto nazwiska 124 żołnierzy spoczywających w dwóch zbiorowych mogiłach.
Na cmentarzu spoczywa 132 żołnierzy niemieckich.

Cmentarz wojenny nr 2 w Nowej Woli (dawniej Ruskowola)
Położony jest na północ od wsi na brzegu lasu "Baran". Założony został na planie półowalu.
Pierwotnie na cmentarzu znajdowało się 18 mogił, w tym kopiec - rosyjska mogiła zbiorowa. Na wierzchołku kopca zachowały się cztery nagrobne słupki nagrobne. Na pozostałych mogiłach zachowały się 4 dalsze słupki, 12 drewnianych krzyży oraz dwa bardzociekawe drewniane nagrobki z pięcioma i czterema poprzecznymi ramionami. Ten ostatni typ nagrobka nie występuje już nigdzie indziej na terenie województwa lubelskiego.
W 1934 roku na cmentarz zostały przeniesione cmentarze wojenne: z Wólki Zawieprzyckiej (101 ekshumowanych ciał żołnierzy niemieckich) i Brzostówki (41 ciał żołnierzy niemieckich)

Cmentarz wojenny Ruskowola II, obecnie Nowa Wola, przeniesiony
Cmentarz założony został zaraz po przełamaniu pozycji obronnych przez wojska austro-węgierskie i niemieckie, a więc przed połową sierpnia 1915 r. Pochowani zostali na nim żołnierze którzy polegli w czasie działań bojowych, oraz ranni zmarli w pobliskim szpitalu polowym. Około 1925 roku na cmentarzu było 16 mogił ziemnych. Na mogiłach osadzone były drewniane krzyże. Teren cmentarza ogrodzony był drewnianym płotem.
W 1931 roku na cmentarzu odbyły się prace związane z ekshumacją zwłok. Na początku lat 30-tych cmentarz został zlikwidowany i przeniesiony do pobliskiego lasu "Baran"

Pomnik ku pamięci we wsi Serniki
Pomnik ku pamięci zabitych podczas powrotu z manifestacji I majowej z Lubartowa przez AK lub ZWZ. Treść napisu, powyżej nazwisk poległych, głosi: "Pamięci ZWM - owców poległych 1 maja 1947 roku w walce o utrzymanie władzy ludowej."
Pomnik marmurowy stoi przy drodze wojewódzkiej Serniki - Klechowice na wschodniej stronie przy ogrodzeniu cmentarza parafialnego w Sernikach.


Pozostałości Zespołu Dworskiego


- rządcówka, z drugiej połowy XIX wieku
- stajnia, z XIX wieku
- spichlerz, z drugiej połowy XIX wieku, obecnie częściowo w ruinie
- park, z początku XVIII wieku, przekształcony w 1812 r.


Kapliczki przydrożne


Kapliczka przydrożna Kapliczka przydrożna Drewniane i murowane z początku XX wieku we wsiach Brzostówka, Czerniejów, Nowa Wieś, Nowa Wola, Wólka Zabłocka, Wólka Zawieprzycka.
Kapliczka przydrożna Kapliczka przydrożna
 

Domy mieszkalne i zabudowania gospodarskie z początków XX wieku


Dom mieszkalny z  początków XX wieku Dom mieszkalny z  początków XX wieku
Dom mieszkalny z  początków XX wieku Dom mieszkalny z  początków XX wieku
Dom mieszkalny z  początków XX wieku Dom mieszkalny z  początków XX wieku