change font size: A A A
angielskiZmień język

wybierz język

Pogoda BIP
slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka slider nagłówka
sbn1
sbn4
sbnn1
sbnn2
sbnn3
sbnn4
sbnn5
sbnn6
sbnn7
sbnn8

Elektroniczna
Mapa Gminy

Wirtualny
Spacer

published: 2012-03-15

banery - lewa strona

banery - lewa strona

banery - lewa strona

banery - lewa strona

 

 

 

strategie i plany

gminne inwestycje

plan gospodarki niskoemisyjne gmina serniki

projekty współfinansowane z unii europejskiej

zamówienia publiczne przetargi

 

 

 

Informator

banery - lewa strona

published: 2007-07-10

Wola Sernicka powstała w końcu XV wieku. Pierwsze pisane wzmianki pochodzą z 1496 roku, kiedy to wymienia się miejscowość Szyrnyczka Wolya. W tym czasie była to własność Jan z Syrnik. Nazwa wskazuje na sposób powstania tej miejscowości. Słowo wola oznaczało kiedyś „wolniznę” czyli czas jaki dawano chłopom na zagospodarowanie się w nowym miejscu (zwolnienie podatkowe). Miejscowość powstała w pobliżu Sernik i w ramach dóbr sernickich, więc nazwano ją Wolą Sernicką.  

Co ciekawe to właśnie Wola Sernicką upodobali sobie właściciele tych dóbr i tu powstała ich siedziba.   Pierwszy murowany dwór powstał  między schyłkiem XVI wieku, a połową XVII wieku. Według opisu z drugiej połowy XVII wieku był zbudowany na planie prostokąta, był trójdzielny dwutraktowy z sienią na osi. Od frontu znajdował się ganek z altanką. W poddaszu było jedno okno. W lewym trakcie była izba stołowa z 4 oknami z kamienną podłogą, obok był skarbiec, z boku alkierz z 2 oknami. W prawym trakcie była izba o 4 oknach z boczną komnatą o jednym oknie. W sieni znajdowała się kuchnia. Dwór kryty był gontem. Cały dwór otoczony był drewnianym parkanem z trzema wrotami.

 Wola Sernicka wchodząc w skład dóbr Serniki miała tych samych właścicieli co Serniki. Tak, więc w XVI wieku byli to Osmólscy, a w początkach XVII wieku Silniccy. W połowie XVII wieku stała się własnością Krzysztofa Drohojowskiego, a następnie jego syna Andrzeja. W końcu XVII wieku dobra sernickie kupili Potoccy.

O znaczeniu Woli Sernickiej mogą  świadczyć dane z 1676 roku z ówczesnego spisu podatkowego. W tym czasie płacono podatek od 14 osób czeladzi dworskiej i 235 poddanych. Oprócz  Drohojewskiego mieszkał tu również niejaki  Latoszyński, który  płacił podatek od siebie, 5 osobowej  i 1 jednej osoby służby. Był to zapewne jakiś ubogi krewny lub klient Drohojowskich.  Te dane świadczą, że Wola Sernicka miała kilkakrotnie więcej mieszkańców niż ówczesne Serniki. Być może ta wieś nie uległa zniszczeniom wojennym lub też właściciele tych dóbr dbali szczególnie o tą wieś.

Potoccy dziedziczyli tu do początków XIX wieku. W tym czasie, czyli przez cały XVIII wieku Wola Sernicka rozwijała się bardzo dobrze. Świadczy o tym wzrost liczby ludności. Potoccy sprowadzali tu również osadników ze swoich dóbr na wschodzie ówczesnej Rzeczpospolitej i stąd na pewno wielu mieszkańców tych okolic swoich przodków może szukać na Ukrainie lub Litwie.

Według danych ze spisu ludności z 1787 roku Wola Syrnicka liczyła 912 mieszkańców, w tym 25 Żydów. Była to, więc bardzo duża wieś, a liczba ludności przewyższała liczbę ludności niektórych ówczesnych miasteczek.  W drugiej połowie XVIII wieku ranga Woli Sernickiej  spadła, ponieważ dwór, siedzibę dziedziców przeniesiono do Sernik.

 Na początku XIX wieku, gdy dobra sernickie należały do Macieja Łyszkiewicza i następnie do Leona Popławskiego, Wola Sernicka rozwijała się nadal. W 1827 roku naliczono tu 149 domów i 987 mieszkańców. Wieś należała do dóbr sernickich do 1864 roku, wtedy nastąpiło uwłaszczenie i powstała samodzielna wieś w gminie Serniki. Do dworu należał odtąd tylko folwark Wola Sernicka własność Grabowskich (od połowy XIX wieku).

W 1921 roku mieszkało tu 1 225 osób w 192 domach. W folwarku natomiast 192 osoby w 7 domach.

Wola Syrnicka w okresie międzywojennym była dużą, rozwiniętą gospodarczą miejscowością. Właścicielem ziemskim był Stanisław Grabowski posiadający 842 ha ziemi. We wsi działało Spółdzielcze Stowarzyszenie Spożywców. Kowalem był J. Serwin. Młyn były własnością B. Kucharskiego. Działały trzy sklepy spożywcze należące do: M. Foltynka, Franciszka Sagana i J. Twardzisza. Wiatrak należał do F. Kucharskiego.

            W latach dwudziestych XX wieku powstała tu najnowocześniejsza szkoła w gminie Serniki i jedna z większych w powiecie.